Різне – Сторінка 81 – Молода Лемківщина

КОЙ БУДУ Я МАШЕРУВАЦ

Кой буду я машерувац, дам я собі коня кувац (Двічі)
А за калап возму квітя, мила моя, зіставлю тя. (Двічі)

Ти од жалю плакац будеш, дробни листи писац будеш, (Двічі)
Дробни листи виписани, слезоньками покапани. (Двічі)

Слезоньками покапани, од серденька написани, (Двічі)
Пиш, миленька, атраментом, буду читав з реґіментом, (Двічі)

Ковалю, ковалю, добрий день,
Позич мі ковальки на тиждень.

Я бим ти позичив і на два,
Жеби мі ковалька не зблідла.

Од люстра до люстра ходила,
Не тота ковалька, што била.

Од люстра до люстра ходила,
Ой зблідла ковалька, ой зблідла.

Кед я сой заспівам на високій горі, (Двічі)
Почує мя милий, (Двічі)
Але мя не спознат.

Кед я сой заспівам на високій горі, (Двічі)
Обізвеся голос (Двічі)
На милого дворі.

На милого дворі попід окенечком, (Двічі)
То мій милий повіст, (Двічі)
То мой фраїречка!

То мій милий повіст, то він собі рече. (Двічі)
То моє серденько (Двічі)
По горах щебече!

Кед я піду в гороньки і в долиноньки, (Двічі)
Буду сльози витерав (Двічі)
З лиця гіроньки.

Пренещасна година, пренещасний день, (Двічі)
Ци я ся зо свой милой, зо свой наймиленьшой,
Іщи раз зийду ?

Кед сой ишов з Перечина додому,
Застала мі чорна кура дорогу.
Гей-сьо, гей-сьо, чорна куро, додому,
Не заставай, не заставай
По дорозі никому.

Як ишов я з Перечина до Хусту,
Найшов я си вишиваную хустку.
Ой ци мила, ци не мила ю шила,
Лем би она, лем би она
Вишиваная била.

Як я ишла вчера вечер з панського,
Надибалам по дорозі милого.
Він мя стискав і притискав до себе,
Ой ци підеш, ци не підеш,
Моя мила, за мене?