Ей, гой, летят гуски, летят, біле піря гублят. (Двічі)
Што ж я тому винна,
Ей, гой, што ж я тому винна,
Же ня хлопці люблят.
Ей, гой, летіла зозуля, сіла си на сіно. (Двічі)
Той мій наймиленьший,
Ей, гой, той мій наймиленьший,
Што ставає рано.
Ей, гой, співайте, дівчата, най буде весело, (Двічі)
Бо ся засмутило,
Ей, гой, бо ся засмутило,
Наше рідне село.
Ей, гой, наше рідне село набіло білене, (Двічі)
Хто до него прийде,
Ей, гой, хто до него прийде,
Кождому весело.
Ей, Боже, Боже, як то жлі, (Двічі)
Кождий має жену, а я — ні. (Двічі)
Кождий ся виспит в загловку, (Двічі)
А я, неборачок, під лавком. (Двічі)
Ой женив би м ся, барз би м рад, (Двічі)
Але мі не дає старший брат. (Двічі)
Оженься, брате, воз си дві, (Двічі)
Котра буде гарда — буде мі! (Двічі)
Ей, біда мене з хижи жене,
Ей, же не чує гроша в мене.
Ей, ней ся біда не турбує,
Ей, мене качмар преночує.
Ей, Янчик, Янчик, ей, Янічку,
Ей, не жен ти ся того рочку.
Ей, того рочку война буде,
Ей, млодой жени шкода буде.
Ей, Боже, Боже, з високости,
Ей, розишлися дві любости,
Ей, дві любости, штири очка,
Ей, будут плакать до тог рочка.
Ей, беньки-беньки, бубеньки,
Ей, беньки-беньки, бубеньки-беньки,
Беньки-беньки, бубеньки!
А в тих бубеньках пінязі,
А в тих бубеньках пінязі-нязі.
Нязі-нязі-нязі, пінязі!
Купите за ні пшениці,
Купите за ні пшениці-ниці,
Ниці-ниці, пшениці!
Будеме печи колачи,
Будемо печи колачи-лачи,
Лачи, лачи, колачи!
Будеме давац убогим,
Будеме давац убогим-богим,
Богим, Богим, убогим.
Жеби ся за нас молили,
Жеби ся за нас молили-лили,
Лили-лили, молили.
Дунаю, Дунаю, бистра вода твоя,
Не повідж, дівчатко, (Двічі)
Же я бив при тобі.
Лем ти так повідай, же я лучку косив,
Дам я ти перстеник, (Двічі)
Што я го рад носив.
Коничку сивавий, винес мя з мурави,
Як мя не винесеш, (Двічі)
Стрілю ти до глави.
Стрілю ти до глави і до твого бочка,
Як мя не винесеш (Двічі)
До того горбочка.
Таке ся мі, таке дівча сподобало,
Што на бистрім ярку (Двічі)
Личко омивало.
Личко омивало, хусточком втерало.
Таке ся мі, таке (Двічі)
Дівча сподобало.