Гаю, гаю мій зелений,
Гаю мій густий.
Ой чи прийде до мня гнеска (Двічі)
Тот мій миленький.
Ой пасли зме разом уці
На той убочи.
А мій милий, наймиленьший (Двічі)
Прийшов аж гночи.
Дує вітрик з полонини
На ти овечки.
Кед ня шугай щиро любит, (Двічі)
Та прийде гнески.
Гаса, хлопці, до ряду,
Проспіваєм коляду.
Жена дома з дітями,
А я піду з хлопцями.
Гаса, хлопці, до ряду,
Співают сой коляду.
Жена — добра ґаздиня
Дітям пампухи пекла.
Ганцьо, не дримай, дверка отверай, пуст мя на заграду.
Розмария і лелия набіло проквитала,
Наша Ганичка лем за Яничка Би ся оддавала.
Ой в лісі, в лісі, в лісі на дубі зозуля кукала,
Розмария і лелия набіло проквитала,
Наша Ганичка лем за Яничка Би ся оддавала.
Так мі повідала (Двічі)
Мойой Ганички мац,
Же она мі не даст (Двічі)
Ганцю за жену взяц.
Розмария і лелия набіло проквитала,
Наша Ганичка лем за Яничка бися оддавала.
Як она мі не даст (Двічі)
Ганцю за жену взяц,
Буду я єй дівку (Двічі)
Все любиц і чекац.
Розмария і лелия набіло проквитала,
Наша Ганичка лем за Яничка бися оддавала.
Ганцьо, Ганцьо, біла ружа,
Не тра било тобі мужа,
Ани мужа, ни фраїра,
Било ходиць, як лелія.
Дівча, дівча, білий криштал,
Я до тебе волю дістав.
Якби мі тя хтіли дати,
Знав би я тя шанувати.
Ганічко, любічко, не кашлей,
Жеби мя при тобі не знайшли.
Бо як мя при тобі учуют,
Возмут мі калапец і чугу.
Бо як мя при тобі учуют,
Возмут мі калапец і чугу.
Возмут мі калапец з перками,
І тоту хусточку з квітками.
І тебе, дівчатко, і тебе,
Штоби я сам робив без тебе.
І тебе, дівчатко, і тебе,
Штоби я сам робив без тебе.