Автор: admin

Ей, горі селом ішов,
Ей, чом до нас не зашов?
Ей, велька роса, блото,
Ей, не зашов єм за то.

Ей, горі селом ішов,
Два грейцари нашов!
Ей, так ся ними втішив,
Ей, аж на вербу зашов!

Ей, гора, гора, зелена гора,
А хтоси мя до той гори од рана волат.

Волат мя, волат фраїрка моя:
Под к нам, шугай премилений, бом сама дома.

Самам си дома г мойой мамоньки,
Та підеме сой обоє на ягодоньки.

Не можу, мила, не можу прити,
Бо я мушу свої коні гнет напоїти.

Співав Петро Гойняк, село Нове село

Ей, гой, летят гуски, летят, біле піря гублят. (Двічі)
Што ж я тому винна,
Ей, гой, што ж я тому винна,
Же ня хлопці люблят.

Ей, гой, летіла зозуля, сіла си на сіно. (Двічі)
Той мій наймиленьший,
Ей, гой, той мій наймиленьший,
Што ставає рано.

Ей, гой, співайте, дівчата, най буде весело, (Двічі)
Бо ся засмутило,
Ей, гой, бо ся засмутило,
Наше рідне село.

Ей, гой, наше рідне село набіло білене, (Двічі)
Хто до него прийде,
Ей, гой, хто до него прийде,
Кождому весело.

Ей, Боже, Боже, як то жлі, (Двічі)
Кождий має жену, а я — ні. (Двічі)

Кождий ся виспит в загловку, (Двічі)
А я, неборачок, під лавком. (Двічі)

Ой женив би м ся, барз би м рад, (Двічі)
Але мі не дає старший брат. (Двічі)

Оженься, брате, воз си дві, (Двічі)
Котра буде гарда — буде мі! (Двічі)

Ей, біда мене з хижи жене,
Ей, же не чує гроша в мене.
Ей, ней ся біда не турбує,
Ей, мене качмар преночує.

Ей, Янчик, Янчик, ей, Янічку,
Ей, не жен ти ся того рочку.
Ей, того рочку война буде,
Ей, млодой жени шкода буде.

Ей, Боже, Боже, з високости,
Ей, розишлися дві любости,
Ей, дві любости, штири очка,
Ей, будут плакать до тог рочка.