Автор: admin

Орав би я, орав — плужок ся мі зламав!
Волки мі устали, идут бардз помали, идут бардз помали. (Двічі).

Орав милий, орав и миленьку волав:
Прид, мила, поганяй, бо я юж тя волав, бо я юж тя волав. (Двічі)

Ой Янічку, Янічку, а што ти по коничку?
А стайні на ньго не маш, і сам ся поневіряш.

Ой Янічку, Янічку, а што ти по коничку?
А жебим ся преносив та през бистру водичку.

Ой а Боже мій, Боже, та іщи раз, мій Боже,
Ой як ся мі тот Янчик сподобати не може.

Ой бистра вода, бистра, ой, але лем на язі,
Ой добра дівчинонька, ой, але лем наразі.

Ой Янічку, ой, Янічку, оженься,
За чужими фраєрками не гонься.
Іщи овес при долині зелений,
Не буду я того рочку женений.

Як я піду на Мадяр, на Мадяр,
Кому тото перко дам, перко дам?
Кому-небуд — за дукат, за дукат,
А миленькій лем все так, лем все так.

Ой ти, циган, ой ти, циган шалений,
Міняймеся, міняймеся на жени.
Дам ти стару, дам ти стару за млоду
І капусти, і капусти заграду.

Ой дівчино, не вір ми, не вір ми,
Бо я хлопец мандрівний, мандрівний.
Я мандрую туди-там, туди-там,
Подобаюсь дівчатам, дівчатам.

Ой який то наш кумонько справедливий.
Вималював образочок, але живий.
А Боже мій, што робиц мам,
Де же я тот образочок положиц мам?

До кута го не положу — попечеся,
За образ го не положу — задусится.
А Боже мій, што робиц мам,
Де же я тот образочок положиц мам?

Положу го на постілку, кричит — мамо!
Вложу го до колиски — гуцяй, мамо!
А Боже мій, аж тепер знам,
Же то я тот образочок колисац мам!

Ой яка то гора, што нема явора, (Двічі)
Яке то дівча, што нема шугая. (Двічі)

Вийду за шугая, буду щаслива, (Двічі)
По загроді ходжу, майоранок саджу. (Двічі)

Садити, садити, але підливати, (Двічі)
Водичка далеко, студенка глибоко. (Двічі)

Якби то шугайко водицю приносив, (Двічі)
То би майоранок вироснув ой, так! (Двічі)