НЕ МАМ Я ПОЗОРУ

Не мам я позору та лем на тоту гору,
Де мі добрі видно (Двічі)
Мамину комору.

Піду до свекрухи, ой стану на порозі —
Мої співаночки (Двічі)
В далекій дорозі.

Як я си заспівам, ей на високій горі,
То аж голос піде (Двічі)
В маминій коморі.

Так жесь мя, мамичко, та щасливо видала.
Нема годиноньки, (Двічі)
Жебим не плакала.

Ні такой години, ой ні такої ночи,
Жеби не плакали (Двічі)
Мої сиви очи.

Мамо моя, мамо, ой тяжко сь мя ховала.
Яка ледач пришла, (Двічі)
За таку сь мя дала.

Яка ледач пришла, та велька ледачина,
Шкода, Боже, смотрить (Двічі)
Чорнима очима.

Ні з біди бесіди, ані з біди подоби,
Лем біду трутити (Двічі)
З берега до води.

Ні з том бідом лечи, ані му слівце речи.
Та лем біда фучит (Двічі)
Поза мої плечи.

Як я си заспівам, ой далеко мя чути,
Аж на тоту гору, (Двічі)
Де я мала бути.

Не мам я позору та лем на тоту гору,
Де мій милий возит (Двічі)
Древко на комору.

Не мам позераня та лем на того Ваня,
Мі ся подобало (Двічі)
Його любуваня.

Кувала зозуля, ой в хаті на загаті,
Тяжко привикати (Двічі)
У свекриній хаті.

НЕ МАМ Я ГОЛОСУ

Не мам я голосу, (Двічі)
Ей, не мам я гардого,
Бом ся не навчила, (Двічі)
Бо не малам од кого.

Бо наші мамуся (Двічі)
Часто не співали,
Лем ся все старали, (Двічі)
Ей, жеб нас дуже мали.

НЕ ЛІЙ, ДОЙДЖИК, НЕ ЛІЙ

Не лій, дойджик, не лій,
Бо ти не казали,
Не лій, дойджик, не лій,
Бо ти не казали,
Бо мали пастушки
До поля вигнали,
Гей, до поля вигнали.

Не лій, дойджик, не лій,
Бо ти не казали,
Не лій, дойджик, не лій,
Бо ти не казали,
Бо мене, сироту,
На поле вигнали,
Гей, на поле вигнали.

На поле вигнали,
Меринді не дали, *
На поле вигнали,
Меринді не дали,
Не лій, дойджик, не лій,
Бо ти не казали,
Гей, бо ти не казали.

На поле вигнали,
Загортки не дали,
На поле вигнали,
Загортки не дали,
Не лій, дойджик, не лій,
Бо ти не казали,
Гей, бо ти не казали.

Не лій, дойджик, не лій,
Бо тя ту не треба,
Не лій, дойджик, не лій,
Бо тя ту не треба,
Обийд поза гори,
Вернийся до неба,
Гей, вернийся до неба.

НЕ КАШЛЯЙ, ГАНИЧКО

Не кашляй, Ганичко, не кашляй,Жеби мя при тобі не нашли.Бо як мя при тобі учуют,Возмут мі капелюх і чугу. Возмут мі капелюх з перками,Жовтіцький ременик з чачками.Возмут мі, Ганичко, і тебе,А штоби я робив без тебе.. Записав Орест Гижа, село Висова Антологія лемківської пісні /Упорядник М. Байко/. — Львів, Видавнича фірма «Афіша», 2005

НЕ КАШЛИ, ДІВЧАТКО

Не кашли, дівчатко, не кашли,
Жеби мя при тобі не нашли.
Бо як мя при тобі зачуют,
Возмут мі калапик і чугу.

Возмут мі калапик з перками,
І тоту хусточку з квітками.
І тебе, дівчатко, і тебе,
Штоби я сам робив без тебе.