Одрехова – Молода Лемківщина

НЕ БУДУ ДРІБНИЙ ОВЕС КОСИВ

Не буду, не буду дрібний овес косив,
Піду до Сяночка, піду до Сяночка, буду шаблю носив. (Двічі)

Як єм шов до війська, музичка мі грала.
Люде ся дивили, люде ся дивили, а мила плакала. (Двічі)

В Сяноці на ринку світится ліхтарня,
Сімнадцятий нумер, сімнадцятий нумер — то моя касарня. (Двічі)

Бодай та касарня била ся запала!
Не єдна мамуся, не єдна мамуся за сином плакала… (Двічі)

Опрацював Іван Майчик, село Одрехова

Антологія лемківської пісні /Упор

На нашім подвір’ю
Музиканти грают,
Хлопці з дівчатами
Гуляют, гуляют.

Файний дружба веде
Пару за парочком.
Каждий си танцює
З свойом фраїрочком!

Дівчино, кохам тя,
Никому не дам тя.
Не дам тя никому,
Возму тя додому.

Моя мила шудре-дудре, же я п’ю, (Двічі)
Почкай, мила, бо ти пожалуєш, як я гмру. (Двічі)

Як я буду на лавочці лежати, (Двічі)
То ти будеш, моя наймиленьша, плакати. (Двічі)

Стань же, милий, чорнобривий, стань, серце, (Двічі)
Нап’ємося тої горілочки, як перше! (Двічі)

Нап’ємося горілочки ще й меду, (Двічі)
Юж я своїх карих очей не зведу… (Двічі)

Зашуміли ліси, зашуміли бори,
Бувайте здорови, (Двічі)
Бувайте здорови, мої рідні гори.

Бувайте здорови, мушу вас лишати,
Їду на чужину, (Двічі)
Їду на чужину хліба заробляти.

Вітер повіває, суха галуз впала,
Юж веселіст моя, (Двічі)
Юж веселіст моя, навіки пропала…

Зашуміла ліщина, ліщина,
Затужила дівчина, дівчина,
Бо єй милий понехав, понехав
Іншу собі пошукав, пошукав.

Моя мила премила, премила
Пораю ти фраїра, фраїра.
Пораю ти кого хцеш, кого хцеш,
Бо ти моя не будеш, не будеш.

Моя мила премила, премила,
Що ти будеш робила, робила.
З ким ти до шлюбу підеш, ба підеш,
Бо ти моя не будеш, не будеш.