Blog – Сторінка 76 – Молода Лемківщина

МАВ ЄМ ФРАЇРОЧКУ

Мав єм фраїрочку з другой строни ярку. (Двічі)
Як єм до ней ходив, як єм до ней ходив, повамав єм лавку. (Двічі)

Пищавочка моя о десятох дзюрках (Двічі)
Не хтіва пискати, не хтіва пискати при богатих дівках. (Двічі)

Кед єм си подумав о худобний дівці, (Двічі)
Гнет мі запискава, гнет мі запискава на десятий дзюрці. (Двічі)

Люляй, люляй, синочку мій,
Не буд такий, як отец твій.

Бо твій отец гультаіско,
Пропив в корчмі сорочиско!

Люляй, люляй, синку младий,
Пішов отец на розгади.

Пішов, пішов розгадати,
Чим тя має виховати.

Люляй же мі, люляй, колишу я тебе,
А як ти мі заснеш, то я лишу тебе.

Люлю же мі люлю, під зелену дулю,
Дуля ся розвиє і тебе прикриє.

Колисала бим тя і водни і вночи,
Жебим ся по тобі діждала помочи.

Люляй же мі, люляй, Пан-Біг тебе приспит,
Син Божий тя збудит, бо дітину любит.

Колиш же ся, колиш, колисочко сама,
Жебим я си пішла до роботи зрана.

Люляй же ся, люляй, лем ся не скатуляй,
З той новой колиски до чорной землички.

Ой сину, мій сину, я про тебе гину,
Ни во дни, ни вночи- нигда не спочину.

Ой люляй мі, люляй, мій сину молодий,
Як ся постарію, подаш мі хоц води.

Люляй же мі, люляй, моє мале дитя,
Бо я з тобом піду до гаю по квітя.

Люляй же мі, люляй, кед мі маш люляти,
Бо я не мам коли тебе колисати. (Двічі)

Люлю же мі люлю, де я тя притулю?
Під зелену сосну, ягідку розкошну. (Двічі)

Люлю же мі люлю, вшию ти кошулю,
Вшию тобі зо дві, лем мі люляй добрі. (Двічі)

Люлю же мі люлю, вшию ти кошулю,
Як мі будеш спати, вшию і кабатик. (Двічі)

Усний же мі, усний, великий виросний,
Великий як і я, білий, як лелия. (Двічі)

Люляй же мі сину, хоц єдну годину,
Усний мі і зо дві, даст ти Пан-Біг добрі. (Двічі)

Люляй же мі, люляй, гарни очка стуляй,
Як же їх стуляти, кой не хотят спати.

Люлю же мі люлю, де я тя притулю?
Під терник зелений, пташку премилежний.

Люлю же мі люлю, де я тя притулю?
Під зелену липку, мій рожевий квітку.

Люлюсю, люлюсю, колисати мушу,
Як бим не мусіла, то бим не рушила.