В калиновим лесє пташечки співают. (Двічі)
Юж мого милого на войну волают. (Двічі)
Волают, волают, коня му сідлают. (Двічі)
Якже тебе зохабити, в тім великім жалю… (Двічі)
На войну поїду, тебе ту зохаблю. (Двічі)
А як верну додомоньку, то тебе полюблю. (Двічі)
Зохаблю тя, моя мила. Уважай на себе, (Двічі)
Кед не прийду за рік, за два — не чекай на мене. (Двічі)
В зеленім гаю древко рубают,
Аж до Дунаю (Двічі)
Тріски падают.
Падают велки, падают мали,
Идь їх позберай, (Двічі)
Дівчатко шварне.
Идь їх позберай і кинь до огня,
Випер милому (Двічі)
Сорочку додня.
В п’ятницю намоч, в суботу випер,
В неділю рано (Двічі)
Милого прибер.
В неділю рано, як сонце сходит —
Юж мій миленький (Двічі)
Під перком ходит.
Кед би я знала, котра дарувала —
Зараз бим йому вершок зламала,
В пецу спалила.
Най мі не любит мого милого,
Най же си має (Двічі)
Кажда свойого.
В долині калина красно процвітає,
Не далас мі, мамусь (Двічі)
Кого я кохала.
Того, штом кохала, барз бим шанувала,
До серденька мого (Двічі)
Міцно притискала.
Де ся, Марись, збереш од своєй матери?
Мам надію в Бозі (Двічі)
І Васися при дорозі.
В губокій долині звізда засвітила,
Де Пречиста Діва Мати сина породила. (Двічі)
Не в царських палатах, а поміж бидляти
У пустині у яскині, треба вшитким знати. (Двічі)
Як го породила, так йому співала:
«Люляй, люляй, мій Синочку, а я буду спала». (Двічі)
Що то Бога Христа Марія Пречиста
І родила, і кормила Його, як невіста. (Двічі)
На руках тримала і йому співала,
Всемогутнім своїм Творцем Його називала. (Двічі)
Гварит: «Люляй Сину, буд зо мнов без впину,
Коли взяв єс собі мене за матір єдину». (Двічі)
Повіч, Правосуде, де хто з вірних буде.
Най зо мною пред Тобою станут усі люде. (Двічі)
Тобі ся молити, і Тебе просити,
Жебис дав нам в своїм царстві вовік-віків жити. (Двічі)
В городі вишенька, в городі калина.
Любив я дівчину, а мене дівчина.
Любив я дівчину три літа, три літа,
Трудно било жити на світі.
Любив я дівчину три літа, три літа,
Трудно било жити на світі.
Осідлав коника, осідлав другого,
Пішов до дівчини, ци буде што з того?
Ци буде што з того, а ци ні, а ци ні,
Не жали серденько ти мені.
Ци буде што з того, а ци ні, а ци ні,
Не жали серденько ти мені.
Чого ж би я тобі серденько жалила,
То не моя вина, але мамусіна.
Бо як мамця скаже, то так буде,
Зі мною маєтку не буде.
Бо як мамця скаже, то так буде,
Зі мною маєтку не буде.
А мені маєтку не треба, не треба,
А мені маєтку не треба, не треба,
Бо ти мій маєток самая, самая,
Як на небі зоря ясная…
Бо ти мій маєток самая, самая,
Як на небі зоря ясная…