Автор: admin

А там довом рокита,
Пасво дівча, червена ружа,
Дробна фіалка, ягнята.
Пасво дівча, червена ружа,
Дробна фіалка, ягнята.

Вкопаво сой кореня
З-під сивого, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Каменя.
З-під сивого, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Каменя.

Варило го в мовоці,
Же би пришви, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Паробці.
Же би пришви, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Паробці.

Ищи корін не скипів,
Юж паробок, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Прилетів.
Юж паробок, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Прилетів.

Чого ти ту прилетів,
Кой ти мене, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Не хотів.
Кой ти мене, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Не хотів.

Чого ти ту приїхав,
Кой ти мене, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Поняхав.
Кой ти мене, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Поняхав.

А што тебе принесво,
Ци помево, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Ци весво.
Ци помево, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
Ци весво.

Принюс мя ту бівий кін, —
Будеш моя, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
А я твій.
Будеш моя, —
Червена ружа, дробна фіалка, —
А я твій.

А пришво нам, пришво (Двічі)
Од старости писмо,
Жеби кума спали, (Двічі)
А кум колисали.

А в нашого кума (Двічі)
Високо облачки,
Не будеме ми ту (Двічі)
Аж о так два рочки.

Кумо моя, кумо, (Двічі)
Велика видумо,
Видумала с на мя, (Двічі)
Жем ти вкрав ягнятко.

А я ти го не вкрав, (Двічі)
Оно само пришво,
А я єго запер (Двічі)
До стаєнки фришно.

А пониже озера стоїт липа зелена,
А на тій липі, на тій зеленій
Три пташки співают.

Не били то пташкове, але кавалірове,
Намовляются до єдной дівчини,
Котрому ся достане?

Єден гварит: то моя, другий гварит: як Бог даст,
А третьому ся серденько крає,
Котрому ся достане?

А в тій новій коморі стоїт лужко зелене.
Ой ложе, ложе красне-зелене,
Хто на тобі спав буде?

Ой як буде старий спав, дай му, Боже, би не встав.
А молодий, красной уроди,
Бис му, Боже, здравля дав!

А під нашим оконечком красна заградка.
Гей, проходится моя мила по ній барз гарда, по ній барз гарда. (Двічі)

Прибератся на каждий ден, яко в неділю,
Гей, пише листи миленькому кажду годину, кажду годину. (Двічі)

А він же їй так відписав, же він єй не хце.
Гей, же він собі полюбує дівча шварненьке, дівча шварненьке. (Двічі)

Сідит мила за столиком, шати вишиват,
Гей, йде милий попід вікном, она умліват, она умліват. (Двічі)

Не умлівай, моя мила, — можеш ти мня мац,
Гей, як зозуля на Новий рік три раз закуват, три раз закуват. (Двічі)

Не звод ти мня, фалечник, бо я не глуха,
Гей, бо зозуля на Новий рік ниґда не кукат, ниґда не кукат. (Двічі)

Вшитко Пан Біг добре знає і так може дац,
Гей, же зозуля на Новий рік може закувац, може закувац. (Двічі)

А під нашим окенечком лучка зелена,
Квитне на ній розмария, білий квіток ма.

Приспів:

Гей, гей розмария, штом все тебе там виділа,
Кого я вірні любила, нич му не повіла.

Повідала твоя мама, же я худобна,
А мій милий таку глядат, што буде вірна.

Приспів.

Бодай би ви не мали ани ночи, ні дня,
Бодай би були страплени, як то тепер я.

Приспів.