НА ЗЕЛЕНІЙ УБОЧИ

На зеленій убочи (Двічі)
Дівча леник мочит, (Двічі)

Шугай ся му припатрят, (Двічі)
Ци ма чорни очи. (Двічі)

Кед би таки очка (Двічі)
В крамі продавали, (Двічі)

Ой то лем би дівчатка (Двічі)
Їх викупували. (Двічі)

А я бим купива (Двічі)
Мому шугайови, (Двічі)

Най би ся чорніли, (Двічі)
Яко ґавронови. (Двічі)

Іще бим купива (Двічі)
Скірні з острогами, (Двічі)

Най би си черкотав (Двічі)
Медже леґінями. (Двічі)

Іще бим купива (Двічі)
Перстеник на палец, (Двічі)

Жеби му миготав, (Двічі)
Як піде на танец. (Двічі)

Іще бим купива (Двічі)
Перко за шапочку, (Двічі)

Жеби сой пам’ятав, (Двічі)
Же ма фраїрочку! (Двічі)

НА ЗЕЛЕНІЙ ТА І ЛУЦІ

На зеленій та і луці
Пасло дівча та і уці. (Двічі)

Пришов к ньому пишний дворак:
Ци ти будеш жена моя? (Двічі)

Як я буду жена твоя,
А кед я мам мужа дома? (Двічі)

А што би то учинити,
Чим би мужа отравити? (Двічі)

А йди ти до заградки,
Там накопаш білой м’ятки. (Двічі)

Намоч ти єй до скляночки,
Поставиш єй до світлички. (Двічі)

А як приде твій муж з поля,
Дай му пити, мила моя. (Двічі)

А як пришов єй муж з поля:
Дай мі пити, мила моя. (Двічі)

Подскочила до світлички,
Наточила пів скляночки. (Двічі)

А як він ся того напив,
За серденько ся улапив. (Двічі)

Жено, жено, волай діти,
Бо я иду в землю гнити. (Двічі)

Жена діти заволала,
До дворака лист писала. (Двічі)

Дворак, дворак, пишний дворак,
Юж я буду жена твоя. (Двічі)

Як ти будеш жена моя,
Кед ти мужа отравила? (Двічі)

Отруїлас мужа свого,
Струїш ти мене самого. (Двічі)

На мя бис ся роззлостила,
І мі бис то учинила. (Двічі)

Дворак, дворак, пишний дворак,
Бодай тебе кий покарав! (Двічі)

Як ти мене та овдовів,
Мої діти осиротив! (Двічі)

НА ЗЕЛЕНІЙ ПАСІЦІ

На зеленій пасіці, (Двічі)
Розмарий зелений. (Двічі)
А хто не зна, што біда, (Двічі)
То най ся оженит. (Двічі)

А я оженився, (Двічі)
Хоч не налюбився, (Двічі)
Тепер біду маю, (Двічі)
На дівок моргаю. (Двічі)

Там пониже селечка (Двічі)
Дівки ся купают, (Двічі)
На зелени вербинки (Двічі)
Фартушки вішают. (Двічі)

А тоти фартушки (Двічі)
З білими краями, (Двічі)
А тоти дівчата (Двічі)
З чорними очами. (Двічі)

НА ЗАГРАДІ ЧЕРЕШЕНЬКА

На заграді черешенька,
Під облачком дві.
Моя мила, премилена, (Двічі)
Що то є тобі?

Я без тебе, мій шугаю,
Ходжу все смутна.
Вечер прийдеш, рано підеш, (Двічі)
Нич не повідаш?

Моя мила захворіла,
Не знам од чого.
Тепер буде повідала (Двічі)
На мя одного.

На кого бим повідала,
Як не на тебе.
Вечер пришов, рано пішов, (Двічі)
Не любиш мене.

Носив єс мі до постелі
Токайске вино.
Аби м дитя не хрестила (Двічі)
На твоє ймено.

Ходит Янчик по заграді,
Файні ґрат, співат.
А Ганічка — при колисці (Двічі)
Плаче, нарікат…

НА ДУНАЮ ШАТИ ПРАЛА

На Дунаю шати прала, плакала. (Двічі)
На милого вшитки вини складала.

На Дунаю, моя мила, што робиш? (Двічі)
— Шати перу, драга душе, ти видиш.

— Жебис прала і співала — то є нич, (Двічі)
А ти плачеш і нарікаш — то є річ.

— Не плачу я, мій миленький, за нічим, (Двічі)
Лем за твоїм любуваням великим.

Бос повідав, же мя возмеш восени, (Двічі)
Як облетит дрібне листя з черешні.

А ти мене, фалечнику, понехав, (Двічі)
Фалечне ти, фалечнику, серце мав.