Дробний дожджик падат, милий коня глядат. (Двічі)
Ой тодий він го найде, тодий він го найде, як сонечко зайде. (Двічі)
Сонечко за гору, час би домів піти, (Двічі)
Ой миленький мя волал, миленький мя волал… (Двічі)
Любме ми ся, любме, лем ся не погубме, (Двічі)
Ой бо ми млоди люде, бо ми млоди люде, то нам добрі буде. (Двічі)
Пискай же мі, пискавко дубова, (Двічі)
Ой бо як ти не будеш, бо як ти не будеш, буде яворова. (Двічі)
Дрим, бабо, дрим,
За пецом млин.
За пецом — мельниця,
Мелется пшениця.
Дрим, бабо, дрим!
Дур, бабо, дур!
На пецу жур.
Баба го попила,
А решту звалила!
Дур, баба, дур!
Долина, долина, долина букова,
Сама, мамцю, не знаш, кому дівча ховаш. (Двічі)
Долина, долина, на долині перце,
Болит ня, болит ня за татейком серце. (Двічі)
За татейком серце, за мамойком душа,
За свойом родином мало не заб’юся. (Двічі)
Долина, долина, глубока долина,
Ей, пришла до тебе недобра новина.
Ей, яка то била, мой мила, новина.
Ой пришов лист, же на войну мусиш іц!
На войну, на войну ! Мам фраїрку стройну!
Шкода би єй било оддац ледакому!
На войну! На войну!-Розпачают люде:
Шкода, Боже, шкода, на то млодих буде!
Добрі тому коса косит,
Кому мила їсти носит.
Не шкодит му горбок, ямка,
Хоц і коса не клепана.
Добрі тому коса косит,
Кому мила їсти носит.
І мені би так косила,
Якби мила мні носила.
Добрі мені би косила,
Якби мила приходила,
І покоси розбивала,
Веселенько заспівала.