Blog

ИШОВ СОЙ ОД МИЛОЙ

Ишов сой од милой,Заблудив сом. (Тричі)І зостал сом спати под ядловцом,Гей, ля тріля, под ядловцом! А з того ядловцаЛубок лежит, (Тричі)А до мойой милой інший ходит,Гей, ля тріля, інший ходит! Кед ходит, най си ходит,Най си єй ма. (Тричі)Най собі єй перед мном не обийма,Гей, ля тріля, не обийма! Бо мої оченька,Як у врана, (Тричі)За… Читати далі ИШОВ СОЙ ОД МИЛОЙ

ИШОВ МИЛИЙ З ВОЙНИ

Ишов милий з войни, так мі наказував,
Жеби моє личко інший не любував,інший не любував. (Двічі)

Не бійся, миленький, нич ся мі не стане,
Хоц дехто полюбит, тобі зостане, тобі зостане. (Двічі)

Била любост, била, юж не буде така,
Бо той дівочка не кажда єднака, не кажда єднака. (Двічі)

Била любост, била медже нами двома,
Юж така не буде медже десятьома, медже десятьома. (Двічі)

Як я сой заспівам красні, премилені,
Юж мі ся розов’ют під бучком корені, під бучком корені. (Двічі)

Заспівам сой раз, бо маю такий глас,
Почує мя милий, де буде коня пас, де буде коня пас. (Двічі)

Жально мі тя жально, моя мила, жально,
Бо тя не виділи мої очка давно, мої очка давно. (Двічі)

Бо тя не виділи ни гнеска, ни вчера,
Мої оченята ни гнеска, ни вчера, ни гнеска, ни вчера. (Двічі)

ИШЛИ РИБАРЕ НА РИБИ

Ишли рибаре на риби (Двічі)
До той глубокой долини. (Двічі)

Зашли они там на долє, (Двічі)
Нашли они там пахолє, (Двічі)

Зачали питац: Чиє є? (Двічі)
А єден каже: Возмем го! (Двічі)

А другий каже: Лишме го! (Двічі)
А третій на то нич не дбав, (Двічі)

Лем до рихтаря знати дав. (Двічі)
Вшиткими дзвонами дзвонили, (Двічі)

Жеби ся дівочки сходили. (Двічі)
А кажда пришла г’ віночку, (Двічі)

Лем та рихтарьова в чепочку. (Двічі)
Ой Ганцьо, Ганцьо, де вінец? (Двічі)

Шмарила лем го в Дунаєц. (Двічі)
А чого ж ти го шмарила? (Двічі)

Бом го нерада носила. (Двічі)
А взяли Ганцю за ручки, (Двічі)

Вивели єй там на лучки. (Двічі)
Мали ї стинац главичку. (Двічі)

Як мате стинац — стинайце, (Двічі)
Най отец, мати не плаче. (Двічі)

А отец, мати — слезами, (Двічі)
А фраїрове — жартами. (Двічі)

ИШЛИ ДІВКИ НА СОБІТКУ

Ишли дівки на собітку,
Нашли собі чорну кітку.

Нім ся хлопці посходили,
Дівки кітку розхватили.

Не солену, не мащену,
Лем попелом потрясену.

І попелу дост не мали,
Лем од хлопців позичали.

А попелу дост по селу,
І куколю дост по полю.

Ой на Яна, на варґача,
Зарізали хлопці ґача.

Закся дівки посходили,
Хлопці ґача смачні зіли.

Ой на Яна, на карпеля,
Зарізали дівки теля.

Зак ся хлопці посходили,
Дівки теля розхватили.

Ой на Яна, на патлача,
Зарізали хлопці гача.

Зарізали, засмажили,
Дівкам хвостик залишили.

Ой на Яна, на курделя,
Зарізали дівки теля.

Зарізали, засмажили,
Хлопцям роги залишили!

ИДУ ГОРАМИ, ИДУ ЛІСАМИ

Иду горами, иду лісами,
А як тя закличу, одозвийся мі.

На горі сосна сім рочків росла,
Сідит під ньом моя мила смутна, жалосна.

Чом ти бануєш, за ким жалуєш?
Повідж же мені, моя мила, ци за мя підеш?

Мила моя, мила, єст ти єдна винна,
Близько води биваш, ножки не омиваш .

Як бис дальше била, личко бис не мила,
Личко по тижньови, ножки по рокови.

Дякую ти, мила, за твою роботу,
Штос мі отворала дверечка в суботу.

Дверечка в суботу, в неділю облачок,
Остан мила здрава, бо я юж воячок!

Одозвися зараз серденьку мому,
Най же прийду ближче к личеньку твому.