Автор: admin

Ой спала я на сенє, на сенє,
Снило ми ся шалене, шалене.
Снило ми ся шалене,
Снило ми ся шалене, шалене!

Мало зуби, мало хвіст, мало хвіст,
Повідало, што мя з’їст, што мя з’їст,
Повідало, што мя з’їст,
Повідало, што мя з’їст, што мя з’їст!

Але мене не з’їло, не з’їло,
Лем мя в личко вкусило, вкусило.
Лем мя в личко вкусило,
Лем мя в личко вкусило, вкусило.

А на личку не знати, не знати,
Не буду я на сене юж спати.
Не буду я на сене,
Не буду я на сене юж спати!

Ой сідай, сідай, коханя моє,
Бо ти не поможе плаканя твоє,
Твій велький жаль не поможе,
Бо коники стоят г возі позапрігани.

Ой як же би я з вами сідала,
Ищи м няньови не дякувала:
Дякую ти, мій отче,
Мав єс до мя завсе гості, тепер не будеш.

Ой сідай, сідай, коханя моє,
Бо ти не поможе плаканя твоє,
Твій велький жаль не поможе,
Бо коники стоят г возі позапрігани.

А як же я би з вами сідала,
Ищи м мамці не дякувала:
Дякую ти, моя матко,
Ховалас мя завсе гладко, тепер не будеш.

Ой сідай, сідай, коханя моє,
Бо ти не поможе плаканя твоє,
Твій велький жаль не поможе,
Бо коники стоят г возі позапрігани.

А як же я би з вами сідала,
Ищи м сестричці не дякувала:
Дякую ти, моя сестро,
Билас на мя завсе остра, тепер не будеш.

Ой сідай, сідай, коханя моє,
Бо ти не поможе плаканя твоє,
Твій велький жаль не поможе,
Бо коники стоят г возі позапрігани.

А як же я би з вами сідала,
Ищи м братові не дякувала:
Дякую ти, мій брате,
Бо било в нас завсе гратє, тепер не буде.

Ой рокита, рокита, (Двічі)
Біло-червено проквитат. (Двічі)

Ішов Янчик коло ней, (Двічі)
Ей, виломив перко з ней. (Двічі)

А мій Янчик, Янчик ти, (Двічі)
Ей, носи перко з рокити. (Двічі)

Жебим твойом била, (Двічі)
Ей, краще бим ти вивила, (Двічі)

І біле, і червене, (Двічі)
Ей, а вершечком позлочене. (Двічі)