Категорія: Співанки

ИШЛИ РИБАРЕ НА РИБИ

Ишли рибаре на риби (Двічі)
До той глубокой долини. (Двічі)

Зашли они там на долє, (Двічі)
Нашли они там пахолє, (Двічі)

Зачали питац: Чиє є? (Двічі)
А єден каже: Возмем го! (Двічі)

А другий каже: Лишме го! (Двічі)
А третій на то нич не дбав, (Двічі)

Лем до рихтаря знати дав. (Двічі)
Вшиткими дзвонами дзвонили, (Двічі)

Жеби ся дівочки сходили. (Двічі)
А кажда пришла г’ віночку, (Двічі)

Лем та рихтарьова в чепочку. (Двічі)
Ой Ганцьо, Ганцьо, де вінец? (Двічі)

Шмарила лем го в Дунаєц. (Двічі)
А чого ж ти го шмарила? (Двічі)

Бом го нерада носила. (Двічі)
А взяли Ганцю за ручки, (Двічі)

Вивели єй там на лучки. (Двічі)
Мали ї стинац главичку. (Двічі)

Як мате стинац — стинайце, (Двічі)
Най отец, мати не плаче. (Двічі)

А отец, мати — слезами, (Двічі)
А фраїрове — жартами. (Двічі)

ИШЛИ ДІВКИ НА СОБІТКУ

Ишли дівки на собітку,
Нашли собі чорну кітку.

Нім ся хлопці посходили,
Дівки кітку розхватили.

Не солену, не мащену,
Лем попелом потрясену.

І попелу дост не мали,
Лем од хлопців позичали.

А попелу дост по селу,
І куколю дост по полю.

Ой на Яна, на варґача,
Зарізали хлопці ґача.

Закся дівки посходили,
Хлопці ґача смачні зіли.

Ой на Яна, на карпеля,
Зарізали дівки теля.

Зак ся хлопці посходили,
Дівки теля розхватили.

Ой на Яна, на патлача,
Зарізали хлопці гача.

Зарізали, засмажили,
Дівкам хвостик залишили.

Ой на Яна, на курделя,
Зарізали дівки теля.

Зарізали, засмажили,
Хлопцям роги залишили!

ИДУ ГОРАМИ, ИДУ ЛІСАМИ

Иду горами, иду лісами,
А як тя закличу, одозвийся мі.

На горі сосна сім рочків росла,
Сідит під ньом моя мила смутна, жалосна.

Чом ти бануєш, за ким жалуєш?
Повідж же мені, моя мила, ци за мя підеш?

Мила моя, мила, єст ти єдна винна,
Близько води биваш, ножки не омиваш .

Як бис дальше била, личко бис не мила,
Личко по тижньови, ножки по рокови.

Дякую ти, мила, за твою роботу,
Штос мі отворала дверечка в суботу.

Дверечка в суботу, в неділю облачок,
Остан мила здрава, бо я юж воячок!

Одозвися зараз серденьку мому,
Най же прийду ближче к личеньку твому.

ЗРОДИЛИСЯ ТЕРКИ ЗА ГОРАМИ

Зродилися терки за горами,
Підеме ми на ні з кошиками;
Будеме торгати, будеме ламати
З конарами, з конарами.

Пришов би я до вас каждий вечер,
Жеби сте мі дали, што би я хтів:
Тото дівча шварне, што ма очка чорни,
То би я хтів, то би я хтів.

Пришов би я до вас каждий вечер,
Жеби сте мі дали, што би я хтів:
Не мисочку лену, а шварну Олену,
То би я хтів, то би я хтів.

Пришов би я до вас каждий вечер,
Пред вашими дверми велька мочар,
Прелож, мила, дручки, прейду помалючки,
Каждий вечір, каждий вечір.

Пришла бим я до вас, кед бим сміла,
Жеби сте мі дали, што бим хтіла:
Того шугаїчка, што ма чорни очка,
То бим хтіла, то бим хтіла.

З-ПОЗА ГОРИ МІСЯЦЬ ЗИШОВ

З-поза гори місяць зишов, (Двічі)
А з-за воріт шугай вишов. (Двічі)

По саді ся проходжає, (Двічі)
Та й сам собі так думає,
Же далеко милу має.

Ни мі до ней лист писати, (Двічі)
Ни мі до ней поїхати. (Двічі)

Буду до ней лист писати, (Двічі)
Так мя будут люде знати, (Двічі)

Не так люде, як сусіди, (Двічі)
Будут мати дост бесіди. (Двічі)

Ти, місяцю, світ мі ясно, (Двічі)
Ти, коничку, йди красно. (Двічі)

А як пришли перед врата, (Двічі)
Вишла мила красна, злота. (Двічі)

Коня взяла за узденьку, (Двічі)
А милого за рученьку. (Двічі)

Коня гвела до стайниці, (Двічі)
А милого до світлиці. (Двічі)

Коню дала вівса, сіна, (Двічі)
Миленькому-меду, вина. (Двічі)

Сама сіла застарана, (Двічі)
Свої очка заплакала. (Двічі)

А ци ти жаль вівса, сіна, (Двічі)
Ци милому меду, вина? (Двічі)

Ни мі не жаль вівса, сіна, (Двічі)
Ни мі не жаль меду, вина, (Двічі)

Але мі жаль того світа, (Двічі)
Жес мі змарнів мої літа. (Двічі)