Янчик – Молода Лемківщина

ИШОВ ЯНИЧКО В ОГЛЯДИ

Ишов Яничко в огляди (Двічі)
Без материнськой поради. (Двічі)

А як ся мати дознала, (Двічі)
На Чорну гору бігала. (Двічі)

Дрібне коріння копала, (Двічі)
Она Яничка струц мала. (Двічі)

А як ся Янчик то напив, (Двічі)
Зараз за серце ся злапив. (Двічі)

Нич ти, синочку, не буде, (Двічі)
Лем покля сонце не зайде. (Двічі)

Сонце за гору заходит, (Двічі)
З Яничка душа виходит. (Двічі)

З Ганичком идут на воду, (Двічі)
Яничка несут до гробу. (Двічі)

Тераз, мамичко, тераз маш (Двічі)
Заміст весілля погріб враз! (Двічі)

Заграйте, музики, (Двічі)
Юж весіля іде,
Бо наш сусідонько (Двічі)
Донечку оддає.

Розмария, як лелия набіло розквитала, гей!
Наша Анничка лем за Яничка
Би ся оддавала!

Дам я яловицю (Двічі)
І цілого коня,
Жеби моя доня (Двічі)
Не сиділа дома.

Розмария, як лелия набіло розквитала, гей!
Наша Анничка лем за Яничка
Би ся оддавала!

Виняла м перечко, (Двічі)
Дала м шугайови.
Наробила м жалю (Двічі)
Мому Яничкови.

Розмария, як лелия набіло розквитала, гей!
Наша Анничка лем за Яничка
Би ся оддавала!

Яничку, Яничку, (Двічі)
Повідж мі на віру,
Ци мя возмеш ци ні, (Двічі)
Як ся зостарію?

Розмария, як лелия набіло розквитала, гей!
Наша Анничка лем за Яничка
Би ся оддавала!

Жеби ти знав, Янчик,
Як мя болит пальчик.
Ой навертав бис воли
І згори, і здоли.

Самам навернула,
На траву сой сіла,
Под же ту, миленький,
Штос бим ти повіла.

Повіла бим я ти
Таку новиноньку,
Жебис си поглядав
Іншу фраїроньку.

Жебис си поглядав,
Бо я юж си нашла.
Юж я тя не буду
Оченьками пасла.

Оченьками пасла,
За ручку водила.
Глядай си іншої,
Коль єм ти не мила.

Ей, стараются люде, ей, мойом головочком,
Же я собі ходжу, ей, надобном дівочкомю

Люде ся старают, они спаня не мают.
Я си нич не мислю, ей, лем ся добрі висплю.

Ей, буде война, буде, ей, зо світа зогнана.
Не пущу милого, а піду на ню сама.

Ей, на камени стою, ей, каменя ся бою,
Прид до нас, Яничку, ей, бо я о тя стою.

Ей, там на горі вишня, чом же не черешня,
Любиш мене, хлопче, ей, чом же не береш мя?